a derradeira lección do curso

A derradeira semana de curso é especial, moi especial. Non programo nada, ningunha actividade extra, e mira que son amiga de andar de paseo e de recibir visitas e de ofrecer ao meu alumnado experiencias diversas...pois non, non na derradeira semana. Ao longo dos meus anos de experiencia fun descubrindo o valor do sinxelo e do pequeno deses últimos días nos que se disfruta do bo sabor do traballo concluído e da emoción polas despedidas.

Tamén compre mencionar a gratitude porque todas as crianzas están ben e a pesar das numerosas saídas e de asumir ríscos físicos os accidentes foron todos superados.

Total que é todo pracer, e, se inda por riba ven calor pois disfrutamos da auga que sempre imprime diversión ás nosas vidas, unha diversión fresca, alegre, non se pode explicar.

Así ao longo da semana imos entregando os traballos feitos ao longo do curso, tamén repartimos outros obxectos que non deben quedar no cole

acumulándose e que a eles failles ilusión levar, quizas traballos plásticos colectivos, o mapa do Tesouro, a carta da Moura...cousiñas que fomos elaborando.

Estas accións van fixando nos máis pequenos a certeza de que esta vez as vacacións van ser diferentes, voltarán si, pero será un tempo longo, e, o que é máis importante, os maiores non van estar. Os maiores teñen máis conciencia de que xa non voltan e irán para primaria, pero quén sabe cómo operan esas emocións ao fondo do seu cerebro?..., recoller o cole, levar as pantuflas para casa, a taza, deixar se cadra o mandilón para outro compañeiro...son accións que fixan as ideas que eles teñan sobre o cambio que se achega.

Dende o pasado ano na EEI Taboexa démoslle unha volta máis a este feito e é que recollemos a fondo a aula, movemos os mobles e baleiramos os andeis de material "para que Ana, a limpadora poida limpar a fondo todos os mobles e os recantos da aula". No zafarrancho descubren material do que non eran conscientes (ahí é onde tomo nota eu para non acumular material sen sentido). O espazo que ocupa o material desordeado é moi diferente ao que ocupa cando está cada cousa no seu sitio. A visión da aula toda desarrumbada é un golpe de realidade que constitúe a derradeira lección do curso. Incluíndo a responsbilidade e a empatía pola limpadora que sempre a temos en conta.

Sin embargo este ano descubrín outra lección da que non teño foto (a derradeira semana deixo a cámara e reláxome eu tamén, como vos digo é verdadeiramente especial, é unha semana para disfrutar profundamente uns dos outros) é organizarse para bañarse na piscina. A verdade xa practicaron na Fonte da Moura: as persoas que queiran bañarse teñen que saber desvestirse e descalzarse, iso é fácil, pero deben ser quen tamén de vestirse despois con roupa seca e tender a mollada no cordel. E sen mesturar as roupas duns coas dos outros. Ah, e ao día seguinte lembrar que teñen roupa seca no cordel. Hoxe é 2 de xullo e o meu cerebro puxa por despegarse da escola e as súas viscisitudes pero compríría un estudio profundo e en detalle da cantidade de complicacións que ten que superar unha crianza para organizarse. Isto é a vida real, ésta é a derradeira lección do curso: a práctica da autonomía para medrar competentes e responsables da propia vida.