jueves, 18 de abril de 2019

o pan de millo do Quequé

Este día era moi agardado. Roi leva mais dun ano traendo pan de millo (e biscoito) ao cole para disfrute de todas e todos. xa tiñamos a canción do pan de millo aprendida. Houbo que agardar, a casa está lonxe e o Roi aínda pequeno, os bisas estan maliños (xa marcharon  pero comimos o pan do millo debullado por eles...).
Pero o día ansiado chegou e non defraudou. Botamos a andar monte arriba con determinación e ...que sorpresa ao ver a Mouri agardando por nós no cruce para axudarnos a cruzar a carretera!
Chegar a casa dos avós de Roi foi unha festa, que excitación! roi non cabía en sí, quería mostranolo todo! Creo que non menos contentos estaban Quequé e Tina, orgullosos de compartir cos amigos do neto unha pequena parte da súa vida. Cantamoslle a canción do Pan de Millo e eles nos convidaron a merendar mentres o pan se cocía no forno de pedra quecido con lume. Qué experiencia mais proveitosa para as crianzas! Qué sorte temos de que haxa Quequés e

Saudamos a chegada da Primavera

O 21 de Marzo sentimos a chegada da Primavera, de Ostara no noso calendario celta, que verdes tan tenros se ven nas puntas das árbores, e cómo os brotes puxan por agromar á vida!. As prímulas nos anuncian que comeza outro ciclo para os seres vivos, da fonda osuridade da Terra a vida esperta buscando as mornas raiolas do Sol, que hai pouco voltou dende o Inverno. Na carballeira do Candón intercambiamos agasallos coa terra, alí deixamos a pegada alegre das crianzas e recibimos pequenos carballiños que serán prantados por nós, en diferentes lugares das nosas aldeas. a

avelás en Casa Uma


No outono pasado Angel agasallounos cunha boa manchea de avelás, e foi tan proveitoso o xesto (a partir de ahi os que acaban antes a merenda abren avelás para o resto), coma outros que teñen tido él e Miriam con nos, que este ano, vendo que xa non nos quedaban no caneco, voltamos a Casa Uma para facer unha interesada visita. Camiñar polos carreiros da aldea xa é de por sí ben interesante, un can atado, pobriño, unha casa abandonada, unha horta chea de legumes, se

martes, 12 de marzo de 2019

abusos sexuais na infancia

En torno a un 20% dos nenos e nenas sufren abusos sexuais en España.  Dato demoledor, un de cada 5. Pito pito colorito...A maior parte perpetrados por homes do seu entorno cercano. Incomoda ler isto neste espazo tan cheo de dozura e de momentos felices, pero é un acto de responsabilidade sacar á luz un problema (un delito) moi grave e moi común,que en grande parte permanece oculto.  Moitos dos nenos/as abusados non son quen de contalo a ninguén, o abuso é reiterado, e xa cando son adultos, nun esforzo desgarrador, falan ou denuncian. Outros moitos non o contarán nunca. As consecuencias sobre a saúde emocional son devastadoras. Debemos aprender a afrontar o asunto e preparar ás crianzas para identificar unha hipotética situación de abuso e reaccionar ante ela.

jueves, 28 de febrero de 2019

portas abertas para o curso que vén



E despois doutra volta paseniño ao redor do Sol, a caròn dos piscos e as curuxas, medrando á par dos carballos e as margaridas, na Escola Pùblica de Taboexa abrimos novamente às portas para dar a coñecer o noso proxecto cara ao curso vindeiro para as crianzas de 3 a 6 anos: Acompañamento e guìa respectuosa no máxico camiño de crecemento persoal dos meniños e meniñas.
Ven coñecernos!
Estamos en As Neves, Pontevedra.
O prazo de inscriciòn abrangue do 1 ao 15 de Marzo, concerta unha cita no 618849998 e estaremos encantadas de recibirte e compartir.

-

momentos máxicos

Amalia parece interesada no sistema dixestivo, pero non é a única, Roi se contaxia tamén do entusiasmo, pero nun segundo plano resulta que Uma está atenta tamèn, non sabemos se mira ben ou non a imaxe, ou se en realidade está mais ben hipnotizada pola conversa entre Amalia e Roi. Ate Mouri está atenta!. Momentos sagrados coma esta cada día en Taboexa, non me atrevomais que a coller silandeira a cámara para rexistrar o momento máxico onde se produce a aprendizaxe, por iniciativa propia, baseada na curiosidade e na imitación.
Angel está practicando a suma coas regretas Cuisenaire (ollo, non se fala de sumas, sóestá facendo unha formación con pezas...) e Sara, que anda por alí, e, por certo, ten unha gran predisposición para aprender cousas de cole,

os Cabalos da Coutada

Vaia aventura!, Mouri fuxíu outravolta, e mandamos a Gato Pelao ao monte para que a trouxera de volta, pero aconteceu o de sempre, que quedaron os dous no monte. A aventura está servida, as nenas e os nenos de Gándara acompañáronnos ao monte, eles querían axudar a prantar árbores, sensibilizados pola traxedia do incendio do 15 de Outubro de 2017, nos queríamos recuperar a Mouri. Así o venres pasado subimos a costa do Sanomedio ate as abas do Coto Morgallón, mentres uns prantaban outros xogaban nos troncos (ahh, que recurso de diversión, aprendizaxe e crecemento marabilloso, as pilas de troncos no monte)e na

a curiosidade para aprender

A curiosidade é o primeiro paso, o entusiasmo por aprender e ser cada día mais competentes (ser maiores, din eles), a alegría do descubrimento, o feito de probar dun xeito e doutro ate topar a solución, ou sen solución algunha, probar dun xeito e doutro polo pracer de ver, de descubrir, de aprender  de tirar conclusións e elaborar leis e teorías que en cinco minutos van ter que reaxustar pois unha experiencia nova desequilibra a seguridade anterior.  Conceptos que me veñen á cabeza de ao chou. Recibir información do medio a traves de ollos e mans, sí, pero tamèn do resto do corpo, ese resto que os adultos temos xa esquecido, soa raro dicir que unha nena está a aprender a ler cando salta nunha colchoneta ou cando trepa a unha árbore, cando xoga coa auga ou cando salta

miércoles, 13 de febrero de 2019

un día normal


Encantanmos os días normais, é como se tiveramos a sensación pola mañán,de que bon que teño un tempo por diante para facer o que xa sei que me gusta!Despois de entrar e compartir no vestíbulo uns minutos coas mamás poñemos pantuflas e entramos na aula, para saudarnos formalmente, e comentar as novidades, facer pequenas reflexións, compartir intereses, dar recados ou planificar o día. No entorno das 10 imos á mesa grande a traballar un pouquiño, Angel e Abel deciden xogar unha partida de Oca (celebramos un campionato con semifinal e final), Iris e Uma se interesean por pintar nun folio mentres Amalia e Mikaela ordenan as bolas do Bingo (pronto botaremos a nosa primeira partidade Bingo en varios anos!!) Roi e Carla fan o quebracabezas das sombras, nen tan facil, nen tan difícil, un pequeño desafío diario que os impulsa a medrar.
A medida que rematan as crianzas van xogar aos recunchos, 
hai moitas opcións, en cada recuncho hai material específico: xogo simbólico, construccions, ensartar, pintar, area, barro,

os obradoiros


Nada nos faltana nosa cotidianidade, somos felices no noso ritmo pausado e repetitivo de recunchos, contos, quebracabezas, construccións, xogos de sombras, a casiña de mouri, os colares, a area máxica, o barro, a pizarra, as pinturas, a oca o dominó, o bingo, a roda… multitude de posibilidades de espazos, material, tempo e compaña.
Pasan os primeiros meses de curso e a rutina asentase, as crianzas fan seu o espazo escolar e
as relacións son confiadas e seguras, e, asi como a Natureza comeza a espertar polo inicio de Febreiro o gurpo está preparado para as novidades, e as recibe con confianza e alegría.

sábado, 15 de diciembre de 2018

Casta Diva

Faltaban uns anos para que Xesucristo chegara para organizar o noso calendario, cando, cunha pola de acivro como ofrenda, a druida Norma suplica á Diosa Lúa,  paz para as comunidades en conflito: As Galias e os Romanos invasores, pois ela está namorada dun guerreiro romano e teme pola súa vida.

Parece que resoa na miña mente a historia da Moura por aquí polos montes de Taboexa...tería tamèn a nosa Moura un guerreiro namorado?

Mamás e papás, familias e amigos da Escola de Taboexa, é para nós unha grande honra convidarvos a disfrutar de Dania Diva, soprano que nos emocionará coa peza Casta Diva (Norma de Bellini), sí, en Taboexa, nunha escola infantil escoitaremos ópera, porque para os mais pequenos, o mais grande!

O monte nace na escola

 ...ou a escola nace no monte....tanto ten,o que sí sabemos de certo é que facemos parte da Natureza malia que ás veces estamos tentados a pensar que a humanidade é tan competente e tan avanzada, que poderíamos vivir sen ela, entón agroman as modernas doenzas...déficit de atención, estress, depresión, obesidade, avitaminose...xa aplicadas ás crianzas, tristemente.

A vinculación das crianzas coa natureza é notoria, nela,cada persoa atopa o estímulo exacto para a súa necesidade, podes correr ou descansar, subir a unha pedra grande ou pequena,xogar cun pau ou coa auga, observar asmaravillas de animais e prantas ou a do ceo , regresamos ao cole sempre,despois dos nosos paseos polo monte,mais contentos, e mais calmados.

Este ano, o grupo de voluntariado de As Neves colabora con nós nesta vocación de mirar hacia o monte que ten a Escola de
Taboexa e nos está axudando a adecentar a área da Fonte da
Moura (onde lea peiteo os cabelos con peite de Ouro e deixa mensaxes para as crianzas) para facer

domingo, 9 de diciembre de 2018

o interminable encanto da liña recta


 ...e o seu  inevitable e gozoso final: a destrucion feliz da obra propia obra feita porque sí, porque me peta e me da a gana, e sen sabelo ninguén estou a practicar nocións de xeometría euclidiana, así como

martes, 4 de diciembre de 2018

Vai pasando o Outono



Vai pasando Outono por Taboexa e vai espallando sensacións por todas nós,sensacións sabedoiras de castañas asadas, de sopa de cabaza, de biscoito millo, de infusión de menta e galletas de espelta, sensacións extrañas de ir coñecendo de a pouco cómo é a vida escolar, e cómo nos imos sentido maiores e pequechos nela, sensacións de comodidade e confianza cando todos e todas imos topando o noso espazo onde sentirnos libres de ser , de facer ou non, de dicir ou non, pero de ser o que un é.

sábado, 20 de octubre de 2018

Xuntas por San Mateo

Estaba previsto que a Escola de San Mateo engrosara discretamente a lista das 10  escolas unitarias que pecharon este curso, e das case 200 que levan pechado nestes últimos 10 anos, pero os burócratas ignorantes,  imbéciles e escuros foron torpes ao prometer á lixeira e ao minusvalorar o tesón da que tiña sentada en fronte: A Comunidade escolar de San Mateo, arroupada pola veciñanza, a cidadanía e, a Administración Local. Non contaban cun grupo de pais e nais firme e decidido a pelexar por unha atención escolar de calidade para as súas crianzas. Porque sí, porque a merecen, porque a pagamos cos nosos impostos, porque só as escolas de cercanía ofrecen a atención adecuada ás crianzas máis pequenas, porque non é certo que sexan mais caras que os centros masificados,

jueves, 11 de octubre de 2018

hai hoxe un ano...


Xa o sol deu unha volta arredor de nós dende aquela noite de susto bermello. Mesmo así nos nosos xogos o monte sege a arder unha e outra vez, arden as casas e o cole, arde o planeta enteiro e no mesmo minuto apagamos todo; os lumes mundiais quedan controlados, sofocados e apagados con solo nós dicilo con palabras, que para iso aprendimos dos brigadistas, da motobomba e do helicóptero de extinción.
E así xogando un día tras outro exorcizamos os monstros bermellos, e cun bico agarimoso  durmimos tranquilas porque non vai a arder de novo, pero ao día seguinte xogamos de novo a

domingo, 7 de octubre de 2018

A incorporación da crianza ao mundo escolar. O periodo de adaptación

que roda mais grande temos este curso!
Se consideramos o momento de inicio da vida escolar como o principio dun proceso que durará, na meirande parte dos casos 13 anos como mínimo, aceptaríamos de bo grado poñer unha esmerada atención na organización, deseño e acompañamento do mesmo. O inicio da vida escolar marca o fin e o principio de etapas na vida dunha persoa.
Un gran emprendemento para un ser pequeno. A meniña que compartía todo ou case todo o seu tempo coa familia nunha posición de protagonismo pasa a formar parte dun contexto social onde os seus pais e familiares non participan de forma protagonista. O meniño aceptar soltar a man da nai e quedar nun espazo novo con persoas descoñecidas, comeza a construir a súa vída “independente” do papá e a mamá á construir relacións en termos de

lunes, 18 de junio de 2018

Na procura da Moura ou como superar atrancos e acadar as nosas metas

No xogo da Oca, como na vida, avanzamos cara as nosas metas con determinación e alegría, agradecendo as axudas e superando con afouteza os atrancos, asi entón imos na procura da Moura, ela está na súa cova agardando para compartir o seu tesouro con nós, as curuxas do faiado vannos axudar, saímos do cole e refrescámonos na fonte da Moura, paseamos por diferentes espazos da nosa contorna: O barrio do Mouro, Os Muíños da Cabreira, O Coto Morgallón…Os animais do monte axúdannos tamèn, protéxennos e acompáñannos. Cando topamos un petroglifo, bravo! pois saltamos dun a outro (sen pisalos), pero cando topamos un achado do Castro, ohhh!, quedamos un turno sen tirar, pois hai que ir levalo ao Museo. Entramos no túnel e saímos polo pozo e viceversa. Pasamos polo Lugar do Mouro, polo Castro de Altamira, …coidado!, se pranta lume o monte teremos que comezar de novo!...Topamos o tesouro, estamos cerca, Moura agarda por nós con aloumiños e agasallos para todas, para todas as crianzas, as súas amigas!

Resolto o caso dos monecos desaparecidos



O alumnado da EEI Taboexa leva varias semanas na procura dos seus compañeiros de trapo e madeira: Mouri, a filla da moura, o Gato Pelao, o Adrián e Pepón desapareceron da Escola supostamente vítimas do rato da Moura. Ésta mostra a súa ira por non ter recuperado a Mercurio, achado prehistórico custodiado no Museo de Pontevedra. As crianzas visitaron o Museo coa misión de recupaerar a Mercurio para a súa lexítima dona, mais non foi posible polas sofisticadas medidas de seguridad do mesmo. Ao seguinte día da visita ao Museo os monecos e Mouri non estaba na Escola e sí habia unha nota
da Moura propondo unha serie de condicións para a

miércoles, 23 de mayo de 2018

O valor trascendental dunha manchea de avelás-


Miras a foto e pensas, ah, comen avelás no almorzo, que simpáticos!, mais, detras desa primeira mirada hai un mundo de significados que, paseniño abrindo paso a outros, si, mais importantes e fachendosos, pero xa nunca coa alma grande destes pequenos xestos, desta primeira infancia libre e máxica, alicerce da súa personalidade.
As avelás foron un agasallo de amigos, veciños  anónimos que son tocados pola simpatía auténtica destas pequenas criaturas.
O abridor das avelás víu de Portugal, non foi doado topar un artefacto para abritr avelás que

domingo, 15 de abril de 2018

Ben ou mal?

Ël mòstrase satisfeito, còmo romper esa sensaciòn que serve e servirà de plataforma para novos intentos?, se él pensa que o fixo ben terà azos para volver facelo e intentar xestas mais difìciles e arriscadas, e, entre intento e intento serà quen de identificar e  utilizar o criterio que a profe lle mencionou e que el non comprendei,non a causa deningunha deficiencia na sùa mente, mesmo pode ser que a profe non se soubera explicar ou use tèrmos e configuraciòns lingüisticas que él aìnda non domina, por causas naturais derivadas do seu, natural, estadio evolutivo.

lunes, 9 de abril de 2018

Matemàticas ao redor de nós.

Alguen pensaba que os pequechos non poden dividir? Poden, a semana pasada Roi trouxo unha bolsa de mandarinas, alegrìa na Escola, son moitas...cantas cres que pode haber (estimar,facer hipòteses), Axudádesme a contalas? (contar), . Cántas poderemos comer cada un? (dividir-repartir), inda sobran.
Imos de excursiòn, Mouri fuxìu e imos na sùa procura, levamos asmandarinas para merendar e compartir con ela. Non està, mais a pena èpouca, gùstanos tanto estar no monte que disfrutamos arreo na fonte e nos camiños, comemos

Maxinando escolas

A semana pasada por un momento tiven que considerar a posibilidade de dar unha palestra sobre còmo imaxino eu a escola do Seculo XXI, o primeiro que me preguntei foi què se me pedìa exactamente….a Escola que creo que vai exisitir, ou a que me gustarìa que existise, pois o meu pesimismo enrocado (pero activo e proactivo) alonxan unha da outra diametralmente. Mellor serìa falar da que eu anhelo para as crianzas pois non imos caer na conmiseraciòn inùtil.
Pois eu imaxino unha escola que respete e que confìe, e pouco mais; como son de ciencias o

domingo, 25 de febrero de 2018

Portas abertas curso 2018/2019

E despois doutra volta paseniño ao redor do Sol, a caròn dos piscos e as curuxas, medrando á par dos carballos e as margaridas, na Escola Pùblica de Taboexa abrimos novamente às portas para dar a coñecer o noso proxecto cara ao curso vindeiro para as crianzas de 3 a 6 anos: Acompañamento e guìa respectuosa no máxico camiño de crecemento persoal dos meniños e meniñas.
Ven coñecernos! 
Estamos en As Neves, Pontevedra.
O prazo de inscriciòn abrangue do 1 ao 15 de Marzo, concerta unha cita no 618849998 e estaremos encantadas de recibirte e compartir.
https://www.youtube.com/watch?v=SAAblWR0bKg&feature=youtu.be

martes, 6 de febrero de 2018

Rosaura e as peras-ourizo

Era unha vez unha muller-nena que se chamaba Isabel Blanco inventora de versos e palabras que sobrevoan flotando nas Brètemas ponteareanas, deixando agarimos e verdades par quen precise delas, que somos todas. E era outra vez a sùa amiga muller-nena Rosaura que hoxe tivo a ben visitarnos e traernos receitas e alegrìas, a máis das que de por sì xa temos no cole de Taboexa.
E Érase que se era uns nenos e nenas que hoxe
disfrutaron coa arte culinaria de Rosaura e os

Imbolc ou o anuncio da primavera

Os dìas estan frìos aìnda, mesmo asì xa se adiviña que a primavera està agazapada presta a estralar en forma de cores e calores e sentìmos a sùa forza xa por adiantado, desperezámonos e abrimos os ollos despois do escuro inverno e decatàmonos de tantos cambios, de socato todo no cole vai sò, todos evoluimos aun ritmo comun, empastando as nosas enerxìas nunha sinerxia creadora, e doume conta de que aquel meniño que apenas falaba agora è un lingoreteiro anque non lle entendamos a metade da sùa leria, e aquel outro que non querìa ser maior porque iso conlevaba certos desafìos para os que non se

lunes, 18 de diciembre de 2017

unha simple mesa

Sò unha simple mesa, baixiña e silenciosa en medio da algarabìa infantil, parece que non di nada, mais, se facemos silencio total e arrimamos a cariña sentiremos a sùa mensaxe.
Hai moitos anos unha àrbore liberou o seu froito, un ourizo pinchudo con tres irmàns, e a do medio tivo sorte e prendeuse na terra alimentándose dela, do sol e da chuvia medrando e medrando e cando pasaron moitos minutos, horas, dias, meses e anos a castaña do medio era unha arbore grande e maxestuosa, un castiñeiro xeneroso e abundante que liberaba castañas para todas as persoas, para os animais do bosque e para que as medianas deran en converterse en novos

lunes, 27 de noviembre de 2017

lumes nunca mais (3/3) Grazas!

Ai, que ben o pasamos o sábado!
sentir que estabamos unidos por unha causa comùn, todos e todas empurrando para defender a nosa natureza, e que estabamos contentos porque puñamos o noso gran de area para que as cousas saìran ben.
Pola mañán, no Centro Cultural, crianzas e adultas sementamos case 200 carballos e desfrutamos do  concerto de LIKE A VERSION con vermut, e moi a gusto entre bromas e

viernes, 24 de noviembre de 2017

lumes nunca mais (2)

Cando mago Marco me contou da sùa disposiciòn para facer unha actuaciòn para recaudar fondos para paliar os estragos dos lumes na nosa terra sentìn que me caìa enriba unha tarefa grande e que non tiña ganas de acometela, cansancio e desànimo, pero, còmo despreciar a xenerosidade dunha persoa querida polo cole?. De modo que, despois de pasado o susto, o apoio entusiasta das mamàs deume folgos, e a reacciòn tan entregada de Raquel Queizàs (outra artista querida do cole) rematou de disparar o proxecto. O centro Cultural de Taboexa e a Asociacion Veciñal unìronse tamèn

miércoles, 25 de octubre de 2017

Diàlogo corpo-obxectos

A experimentaciòn con diferentes materiais e co seu propio corpo. Exploración de posibilidades aplicando todo o potencial de iniciativa, creatividade, e tesòn.
A profesora mira porque o entorno do pequeño sexa rico en materiais desestruturados (a poder ser materiais nobres, amables coa natureza infantil), e cede o espazo e o tempo para que o pequeno, sò ou en compañía, reciba, a través do tacto, a información sobre os diferentes obxectos ,  a relación entre o tamaño, a forma o peso,a textura,  o material do que està feito, o efecto da sùa acción sobre eles, e as potencialidades dos mesmos .
Asi constrúen unha torre con bloques de madeira e experimentan o peso e a relación entre peso,  tamaño e forma, experimentan a verticalidade e o equilibrio, a suma de elementos, a taves do